#27 invloed..

 

Het verwerken door middel van schrijven gaat goed, al zeg ik het zelf. Wat ik wel onderschat heb was wat het allemaal te weeg brengt.

 

Het grootste gedeelte van 'het verhaal' ligt al een tijdje achter mij. Het is nu 2017 en in mijn blogs zit ik nog in 2014. Wat ik daarmee wil zeggen is dat ik al in het verwerkingsproces zit. Ik zit er niet meer midden in. Is ze is inmiddels niet meer in Nederland en wij hebben ons leven weer opgepakt. Corrie is mijn zusje en ik zal altijd nog wel moeilijke momenten hebben. Maar het is wel mijn leven, en ik moet door.

 

Natuurlijk heb ik veel vragen en er gaat geen dag voorbij dat ze niet even door je hoofd schiet. Onze Theressa lijkt qua innerlijk veel op Corrie en dat maakt dat je zo vaak aan haar denk. Natuurlijk denk ik ook erover na hoe ze het nu zou hebben. Misschien ben ik al tante... zulke vragen blijven gewoon rond spoken.  Maar ik probeer positief te blijven. Uiteindelijk is het haar keuze en die respecteer ik door afstand te nemen. De afstand die Corrie mij opgelegd heeft. Dit is wat ze wil. Heeft ze het niet goed, zijn er naar mijn idee genoeg manieren om dat (mogelijk stiekem) te laten weten.

 

Wat ik merk is dat het weer is gaan leven bij mensen. En dat is dus ook een beetje mijn eigen schuld. Ik had gewoon vooraf niet verwacht dat het schrijven van mijn blog zoveel invloed zou hebben op de mensen om mij heen. Als er nu wat gebeurt word Corrie er gelijk bij gehaald. En eigenlijk zit ik daar niet op te wachten. Ik heb het namelijk niet (meer) zo moeilijk mee, Ze heeft geen invloed meer op mijn gemoedstoestand. Het is gebeurt, maar ik heb (misschien klinkt dit egoïstisch) voor mijzelf gekozen. En het duurde even maar het gaat goed.

 

Ik maak meer dingen mee in mijn leven waardoor ik soms verdrietig kan zijn. Dit gaat niet alleen over Corrie. Ik kan stress krijgen door de dingen die ik doe, dat ligt niet aan Corrie. Als ik kwaad word ligt dat niet aan Corrie. etc.

 

Wat ik wil duidelijk maken is dat ik Jante ben. Ik prima kan praten over wat ons allemaal is overkomen, en ik heb het goed verwerkt. Ik zal altijd aan haar blijven denken maar ze heeft niet langer invloed op mijn leven.

 

As zaterdag 22 april wordt Corrie 20 jaar. Beetje een rare dag omdat we normaal altijd feest hadden. En nu is het een normale zaterdag, of toch niet? Dit is een dag dat ik het wel moeilijk zal vinden, dat we geen contact meer hebben. Maar dit is een zo'n speciale dag. Even een hand krijgen met gefeliciteerd met je eenentwintig en een halve verjaardag, typisch Corrie. Het zou raar zijn als ik dit zou verdringen. Ze is en blijft toch mijn zusje. Het word een dag waarop ik de rest van mijn familie nog meer waardeer.

 

Commentaar schrijven

Commentaren: 0