#20 In het belang van Corrie

 

De zondag ging voorbij en nog steeds geen Corrie.

 

 

'S maandags is mijn moeder samen met mijn oom die ook in de hulpverlening werkt, naar Zwolle gegaan om te kijken of ze op school was. Ik zat toen ook nog op school en schrok me een ongeluk toen ik mijn moeder en oom zag. Je denkt gelijk dat er iets heel ergs is gebeurt. Corrie had les in een ander gebouw dus die kwam ik eigenlijk nooit tegen.

 

 

In het belang van de leerling mocht mijn moeder niet naar Corrie toegaan. Eerst werd er aan Corrie gevraagd of ze mijn moeder wilde zien, uiteraard wilde ze dat niet. Gesprekken met de directie, leraren niets hielp. Mijn moeder mocht zelfs het gebouw waar Corrie was niet in. Ze moest bij het hek blijven staan. Hoe zou dat voelen..? Dat je iemand het gebouw in moet laten gaan, bijna smekend of je dochter naar buiten wil komen.... en dat ze dan gewoon ijskoud nee zegt.

 

 

Ook de gegevens van haar vriendin M. kregen ze niet. Dat begrijp ik natuurlijk wel want ik zou het ook niet op prijs stellen als mijn naw gegevens door school worden doorgegeven aan de moeder van een vriendin van mij.

 

 

Ik vind het echt belachelijk dat een meisje van 16, eigenlijk word vrijgelaten/onbewust gestimuleerd in zo'n beslissing. Bij 18 is het toch dat je ouders niet alles meer te horen krijgen van school.. tenminste dat dacht ik altijd. Het is dus al vanaf 16. Ik denk wel dat als school had meegewerkt dat er dingen anders waren gelopen.

 

 

School was uiteraard wel een beetje op de hoogte, toen er bloemen werden gestuurd naar haar werk hebben mijn ouders school wel ingelicht. Ook gaf school aan dat ze vonden dat Corrie zich raar gedroeg. De coach van Corrie heeft zelfs een keer gevraagd of ze misschien lesbisch was omdat ze zo'n afkeer had van jongens.

 

 

Ik ben vol lof over mijn tijd op het mbo, alleen denk ik hierbij dat de school een steek heeft laten vallen. Na die gesprekken dat er wel een belletje had moeten gaan rinkelen dat het niet in orde was. Het is natuurlijk niet de school zijn probleem en ze hoeven het ook niet op te lossen. Maar een bepaalde invloed uitoefenen....

 

 

Vaak genoeg ben ik ook op school bang geweest dat Abdul zou komen. Hij wist op welke school ze zat. Vooral aan het begin was het zo dat ik het plein in de gaten hield. Ik hoorde (volgens Corrie en Abdul) ook bij de vijand en omdat Corrie in het andere gebouw zat zou hij eerst mij tegen komen. Ik had mijn vluchtplan voor zo'n beetje alle lokalen wel uitgestippeld. Een beetje overdreven als ik er nu over nadenk, maar dat is wat angst met je doet...

 

 

Nadat Corrie had gezegd mijn moeder en ook mijn oom niet te willen spreken, zijn ze weer naar Urk vertrokken. Zonder Corrie ook maar te hebben gezien.

 

 

Commentaar schrijven

Commentaren: 0